onvoltooid verleden tijd

    iedere dag weer dezelfde oude huid
    in dit, mijn laatste leven

    mijn hoofd waait uit mijn schedel
    mijn gedachten rafelen uiteen

    voorzichtig stap ik uit mijn voeten
    en huiverend zie ik toe
    hoe ik langzaam uit mijzelf verdwijn

    alleen mijn leesbril hangt nog over mijn buik
    god, wat zijn mijn kloten groot!