Mijn vader

In het bos vallen dikke pakken sneeuw
met behagelijke ploffen van de bomen;
onze doffe stappen knerpen door het land.
Zwarte paarden jagen angst aan
in een wit, snel wazig wordend weiland:

aan de mist is niet meer te ontkomen,
mijn vader neemt mij zwijgend bij de hand.