Harteloze jaren

Leeggeblazen als de laatste storm ben ik,
een schrimpelmannetje in Gods naakte licht,
met handen als een oude droge zomer.

Maar evengoed is de wereld van versgemaaid gras,
ook al is mijn gang als de schaatsende stap
van een dronkeman, en bloeden de laatste woorden
uit mijn mond.
Dit is dan ook geen gedicht. Dit is
een vers gedolven graf.