Als
de zee
wiegend
en deinend
met
de honger
van
een tandenloze mond
onstuimig
als een eerste keer
maar
eindeloos
veel
pijnlijker
uit
de rotsen
een
schreeuw knijpt
hoog
boven wind
van
snerpend glas
dan
loeit de nacht
en
schuimt het water
boven
wel duizend schepen
verdwaald
op zee
wiegend
en deinend
wiegend
en deinend
